www.bialowieza-info.eulogo

polski deutsch english русский

"Żebra żubra"

Kładka Żebra żubra

Początek ścieżki edukacyjnej Żebra żubra Nazwa Żebra żubra bardzo obrazowo opisuje ścieżkę edukacyjną po puszczy, gdyż przeważającą część szlaku tworzy kładka z drewnianych desek.
Ścieżka ma długość 4 km i polecana jest jedynie dla ruchu pieszego. Wejście na szlak znajduje się niedaleko północnej granicy Białowieży, przy drodze na Budy (przedłużenie ul. Zastawa). Ścieżka prowadzi w przeważającej części przez tereny podmokłe puszczy i z tego powodu zbudowana została drewniana kładka. Wzdłuż drogi ustawiono tablice z informacjami dotyczącymi różnych gatunków roślin spotykanych na szlaku. Mimo że szlak nie jest długi, prezentuje on różnorodność okolicznych lasów, łagodnie przechodzących jeden w drugi. Szlak Żebra żubra kończy się przy wejściu do rezerwatu pokazowego. Stąd to już niewiele kroków do drogi Białowieża - Hajnówka. Droga powrotna do parku pałacowego to kolejne 4 km, oznaczona jest ona kolorem zółtym. Szlak poprowadzony jest początkowo blisko asfaltowej drogi, lecz potem odbija on wgłąb lasu i prowadzi między olszami, lipami, jesionami i świerkami, w zależności od rodzaju podłoża.

Żebra żubra Po ulewnym deszczu lub po stopnieniu śniegów na wiosnę ścieżka (przede wszystkim w części nie umocnionej) może być dosyć grząska. Dlatego wskazane jest tu, jak i podczas innych wycieczek po lesie, odpowiednie obuwie. Od czasu do czasu kładką Żebra żubra zapragną przejechać również rowerzyści. Nie jest to jednak najwygodniejsza forma zwiedzenia tego szlaku, gdyż dosyć gęsta roślinność, a przede wszytkim korzenie powodują, że dużo częściej rower trzeba pchać niż na nim jechać. A urodę tego malowniczego szlaku i tak dużo łatwiej docenić podczas spaceru niż szybkiego przejechania trasy. Mieszkańcy terenów podmokłych puszczy Spotykana tu flora i fauna namawia w swojej różnorodności do przystanięcia, oglądania i nasłuchiwania.
W miesiącach letnich w ciągu dnia ścieżka jest dosyć często uczęszczana. Jeśli chce się więc w samotności podziwiać naturę, należy wybrać się na szlak wczesnym rankiem. O wczesnej porze łatwiej napotkać w lesie zwierzynę, ale przede wszystkim ptaki, które oczywiście bardzo łatwo spłoszyć. Niektóre rodzaje ptaków, szukające akurat na ziemi pożywienia, uciekają, gdy tylko w polu widzenia pojawi się człowiek, inne natomiast, jak np. zięmba, pozostają w miarę niewzruszone obecnością człowieka i nieutrudzenie spiewają swoje koncerty, umilając tym samym wycieczkę tym, którzy zdecydowali się wcześnie wstać. Kto potrafi się cicho poruszać i w odpowiednim momencie stanąć w bezruchu, ten z pewnością poobserwuje ten czy inny gatunek. Drewniana kładka prowadząca przez podmokłe tereny umożliwia bowiem obserwację gatunków, które można spotkać zazwyczaj w trudno dostępnych terenach.

Płotki chroniące żaby przed rozjechaniem na drodze Na wiosnę, w kwietniu niesposób nie zauważyć olbrzymiej ilości żab spacerujących w poprzek drogi, niedaleko wejścia na szlak Żebra żubra. Wynika to z naturalnej potrzeby przedostania się do zbiornika wodnego, w tym wypadku rzeki Narewki. Aby ograniczyć liczbę żab rozjeżdżanych przez samochody, ustawiane są foliowe płotki, które są dla żaby za wysokie do pokonania. Z tego też względu zwierzę idzie wzdłuż sztucznego zagrodzenia, aż wpadnie do jednego z rozmieszczonych co kilka metrów wiader. Najpóźniej następnego ranka wszystkie złapane żaby zostają bezpiecznie przeniesione na drugą stronę drogi.